บทที่ 145 “แสดงว่าคุณไม่ได้รักฉันแล้ว?”

“อื้อ ดะ เดี๋ยวค่ะ” เธอเอ่ยร้องขอปนกระเส่า

“ไม่เดี๋ยวแล้ว พี่จะขอไถ่โทษเธอด้วยการจูบ” ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามสีข้าง “จูบเธอทั้งตัวเลย” 

แทบทุกอณูผิวล้วนไม่มีส่วนไหนว่างเว้นการสัมผัสจากลิ้นสาก เจ้าของเรือนร่างขาวโพลนผิวเนื้อนุ่มเนียนนอนแผ่หราอย่างอ่อนแรงบางจังหวะดิ้นพล่านเมื่อปลายชิวหาอันแสนช่ำชองแตะได้ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ